In de ledenomgeving heb ik een artikel geschreven over Carl Jung zijn bevindingen, dat ieder mens een unieke psychologische structuur heeft met natuurlijke manieren van voelen, denken en waarnemen. Waarin de vier intuïtieve MBTI-typen (INTJ, INFJ, INTP, INFP) besproken worden.
De dragers van unieke gaven in een wereld die aan het kantelen is.
En ja, die tijd is er nu.. die "tijd" zitten wij nu in, zonder Carl Jung maar wel in bezit van zijn kennis.
Carl Jung leefde in een tijd waarin de wereld al aan het kantelen was, de industriële revolutie, wereldoorlogen, machtsstructuren… maar de snelheid, prikkels en hardheid van de huidige tijd zijn iets waar zelfs Jung waarschijnlijk met verbazing naar gekeken zou hebben.
De wereld van nu is:
-
sneller dan ooit,
-
gericht op efficiëntie, presteren, meten, rationaliseren,
-
vaak weinig ruimte voor het onzichtbare, intuïtieve of zachte,
-
en weinig draagvlak voor wie “anders waarneemt” of “dieper voelt”.
En precies daar ligt de spanning tussen innerlijke kracht en uiterlijke realiteit.
Jung’s psychologie is inderdaad van bijna een eeuw geleden maar wat opvallend is: zijn ideeën zijn vandaag misschien nóg relevanter dan toen.
Want wat hij beschreef, zien we nu op collectief niveau:
-
De schaduwkant van de maatschappij wordt zichtbaar (ongelijkheid, controle, overprikkeling, ontmenselijking).
-
Veel mensen ervaren existentiële onrust, voelen dat er iets diepers aan de hand is.
-
En juist intuïtieve, gevoelige of visionaire mensen voelen dat vaak het eerst en het sterkst.
Jung zou zeggen:
“Wat de wereld buiten jou weerspiegelt, is vaak wat in het collectief onbewuste beweegt.”
Dus ja, de wereld is hard.
Maar wat Jung leerde en wat Jungiaanse psychologie vandaag opnieuw benadrukt is dat de kracht niet ligt in de wereld veranderen door strijd maar in innerlijke integratie, zodat je vanuit je essentie stevig staat in een wereld die niet zacht is.
Want wie zijn innerlijke fundament kent, kan in een storm staan zonder zichzelf te verliezen.
Wat Jungiaanse psychologie nu kan betekenen:
-
Innerlijke oriëntatie hervinden → zodat de buitenwereld je niet breekt.
-
Schaduw herkennen en integreren → zodat de hardheid van buiten niet je binnenwereld overneemt.
-
Zingeving en symboliek → zodat je niet verdwijnt in de leegte van snelheid en logica.
-
Collectief bewustzijn begrijpen → zodat je weet dat jouw gevoel vaak méér is dan alleen persoonlijk leed.
Jung zei ooit:
“The world will ask you who you are, and if you don’t know, the world will tell you.”
En precies dáárom is het in een harde wereld zo essentieel om jouw eigen stem terug te vinden.
Jung leefde vóór deze tijd maar zijn werk was eigenlijk een voorbereiding op deze tijd.
Want waar de wereld steeds harder lijkt te worden, wordt de roep naar innerlijke diepte en authentiek bewustzijn steeds sterker.
Tussen Steen en Stilte
De wereld rilt van snelheid,
als een klok die haar eigen adem vergeten is.
Staal en woorden snijden door de lucht,
als bewijs dat hardheid luider klinkt dan zachtheid.
Maar ergens — diep onder de ruis —ademt iets ouds.
Niet gemaakt van steen of tijd,
maar van fluisteringen die alleen het hart herkent.
Daar woont het stille weten.
Daar waar de buitenwereld je niet kan bezitten.
Wie zacht is in een harde wereld, is geen zwakke schakel
maar een stille brug tussen zichtbare storm en onzichtbare grond.
Want wie zijn wortels in stilte kent,
wordt niet meer meegenomen door de wind.
De barsten die het leven sloeg,
zijn geen breuken maar open poorten.
Uit hun randen stroomt het goud —
niet om te verbergen,
maar om te tonen: hier ben ik, dit is echt.
Laat de wereld rennen.
Laat de stemmen echoën.
Jij hoeft niet harder te worden om te blijven staan.
Je hoeft enkel je kern te herinneren —
die zich niet laat kneden door wat buiten is.
Want de zachte dragen de tijd,
terwijl de harde hem bevechten.
Reactie plaatsen
Reacties